|
بنام عشق،به ياد عشق،براي عشق
بنام عاشقي که فانوس قلبش طنين عشق مي نوازد
تقديم به عشقها و آرزوها واميدها و انتظارها
به کساني که عذاب مي کشند و از عذاب عشق لذت مي برند
تقديم به اشکهاي سوزان و خنده هاي ناپيدا
به فنا شده هاوتباه شده ها
و سرانجام تقديم به کساني که چون اقيانوس ظاهري آرام و باطني
شوريده دارند
فرياد برآوردم چه کسي همدم من مي شود تا تنهاييم را با او قسمت
کنم؟
فقط سکوت بود و سکوت و ازآن زمان ،
تنهاييم را با سکوت قسمت مي کنم،
امشب وجود خسته و پاييزي دلم احساس مي شود.
دلم غمگين است و جاي خالي لحظه ها جان مي سپارند
و مي ميرند،
لحظه هايم پر شده از احساس مرگ و تنهايي و سکوت
شمع سوزان توام اینگونه خاموشم نکن
گر چه دور افتاده ام اما فراموشم نکن
یک شب کنار شمعی، تا صبح دم نشستم
او گریه کرد می سوخت، من هم زغم شکستم
در آن شب سیه رو، یادم به چشمت افتاد
آن مستی نگاهت، بر روی چشمم افتاد
آهسته اشکی آمد، پایین ز دیدگانم
گویی به شعله آمد، شمع درون جانم
آن قطره اشکم آخر، بر روی شمع لغزید
خاموش گشت آنگه، دودی به ناز رقصید
از طرح دود آن شمع، در آن سیاهی تار
شعری نوشته می شد، آهسته روی دیوار
دل می تپد به سینه، با یاد روی دلدار
هر جا که هستی یارم، باشد خدانگهدار
|
تقدیم به بهترینم
سلام به کسانی که به این وبلاگ دوباره سر زدن یا در آینده سر
